Related%20passage do Gittin 8:2

אָמַר לָהּ, כִּנְסִי שְׁטָר חוֹב זֶה, אוֹ שֶׁמְּצָאָתוֹ מֵאֲחוֹרָיו, קוֹרְאָה וַהֲרֵי הוּא גִטָּהּ, אֵינוֹ גֵט, עַד שֶׁיֹּאמַר לָהּ, הֵא גִטֵּךְ. נָתַן בְּיָדָהּ וְהִיא יְשֵׁנָה, נֵעוֹרָה, קוֹרְאָה וַהֲרֵי הוּא גִטָּהּ, אֵינוֹ גֵט, עַד שֶׁיֹּאמַר לָהּ הֵא זֶה גִטֵּךְ. הָיְתָה עוֹמֶדֶת בִּרְשׁוּת הָרַבִּים וּזְרָקוֹ לָהּ, קָרוֹב לָהּ, מְגֹרֶשֶׁת. קָרוֹב לוֹ, אֵינָהּ מְגֹרֶשֶׁת. מֶחֱצָה עַל מֶחֱצָה, מְגֹרֶשֶׁת וְאֵינָהּ מְגֹרָשֶׁת:

Gdyby powiedział do niej: „Zbierz ten dług”, albo jeśli znalazła go za nim, [jeśli zdobycz był na jego plecach, a on wygiął się do niej plecami, żeby ją wzięła] —jeśli to przeczytała i to była jej zdobycz, nie dostanie, dopóki nie powie jej: „To jest twoja zdobycz”. [Jeśli jednak powie jej: „Weź swój kawałek”, to jest to wygrana. Ale jeśli zwierzę leżało na ziemi, na plecach lub na jego ciele, a on nie wygiął pleców ani nie wysunął ciała w jej stronę, aby ją wzięła, nawet jeśli powiedział do niej: „Weź swój kawałek , „To nie jest zdobycz]. Jeśli włożył ją do ręki, kiedy ona spała, a kiedy się obudziła, przeczytała i stwierdziła, że ​​to jej zdobycie, nie jest to możliwe, dopóki nie powie jej:” To jest twoje zdobycie. " Gdyby stała w domenie publicznej, a on jej to rzucił—gdyby było blisko niej, jest rozwiedziona; gdyby było blisko niego, nie jest rozwiedziona; gdyby to było „pół na pół”, jest rozwiedziona i nie. [Cokolwiek ona może strzec, a on nie może strzec, nazywane jest „blisko niej”. Czegokolwiek ona nie może strzec, a on może strzec, nazywane jest „blisko niego”. Jeśli obaj mogą go strzec, lub jeśli obaj nie mogą go strzec, nazywa się to „pół na pół”. Jeśli chodzi o halachę, nie jest ona rozwiedziona, dopóki potomek nie wejdzie w jej rękę lub jej domenę.]

Poznaj related%20passage do Gittin 8:2. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.